Op 3 september 2021 stond de directie van ebc met een artikel in de krant.
Een vrouwelijke ondernemer in een schijnbare mannenwereld staat haar mannetje.
Artikel uit Noordhollands dagblad:
Haar verschijning levert regelmatig vreemde blikken op. Want een opgemaakte dame in een jurk, die schoenen met naaldhakken draagt, verwachten klanten voor een alarm-/beveiligingssysteem tegen inbraak of brand niet direct voor hun deur.
„Meestal rekenen ze op een kerel die langs komt. Onze branche is nu eenmaal een mannenwereld”, zegt Yvette Out (48) schouderophalend, terwijl ze over haar vingers met roze gelakte nagels wrijft.
Zij is directeur/eigenaar van EBC (Elektronisch Beveiliging Centrum) op industrieterrein Beverkoog in Alkmaar, een bedrijf met zeven werknemers.
„Bij een particulier, ik geloof in Beverwijk, heb ik ooit meegemaakt dat ik had aangebeld en die meneer me van top tot teen opnam. Vervolgens keek hij het pad af om te zien of er nog iemand zou volgen. ’U bent helemaal alleen?’, vroeg de klant me. ’Ja, en ik mag ook autorijden’, antwoordde ik toen. Nee, het kwam na dat ontmoetingsgesprekje niet meer goed, ik heb niks verkocht.”
Argusogen
De eerste vrouw in Nederland die pas is geslaagd voor de officiële opleiding tot ’installatie- en projecteringsdeskundige videosurveillancesystemen’ merkt ook tijdens cursussen dat ze soms met argusogen wordt bekeken.
„Dan loop ik naar binnen en zegt een medecursist doodleuk: ’Twee koffie alstublieft’. Alsof ik de koffiejuffrouw ben. Of ze laten me onverbloemd weten dat ik toch echt in het verkeerde lokaal zit. Die scepsis is na een paar lessen vaak verdwenen, dan vinden ze me eigenlijk best een stoer wijf.”
Ja, ze krijgt ook wel eens dubbelzinnige, soms zelfs seksistische opmerkingen naar haar hoofd geslingerd. Ontvangt bossen bloemen, appjes, uitnodigingen. „Ik bedank meestal beleefd voor de eer. Ben er niet zo ontvankelijk en gevoelig voor, vind het niet heel sjiek om ergens op in te gaan. Gelukkig gebeurt het niet vaak, hoor. Dat valt reuze mee. Ik wil graag integer zakendoen, zal ook nooit een laag decolleté dragen. Ben tijdens mijn werk echt puur met mijn vak bezig.”
Als vrouw opereren in een mannenwereld biedt ook voordelen, vertelt de Heerhugowaardse. „Wanneer ik ergens kom waar net is ingebroken, er voelbaar paniek in de tent is, voer ik hele andere gesprekken met klanten dan mannen waarschijnlijk zouden doen. Ik benader mensen minder zakelijk, met meer inlevingsvermogen. Iemand mag gerust een potje janken waar ik bij ben, dan bied ik een troostende schouder. Als ik daarna iemand kan helpen door een maatoplossing te bieden, is dat voor iedereen alleen maar fijn.”
Kidnapgevaar
De onderneming is specialist op het gebied van alarmering en beveiliging in de breedste zin van het woord: van eenvoudige deurbelcamera’s tot complete live bewakingssystemen met direct meldkamercontact.
Out zwaait sinds 2008 de scepter bij EBC. Het bedrijf werd in 1972 (’Toen ik ben geboren’) opgericht door haar vader Hans. „Indertijd waren er slechts zeven ondernemers in Nederland die in deze tak van sport actief waren. Nu zijn dat er een paar duizend. De concurrentie is groot, de markt ook. We hoeven ons niet te vervelen.”
„Voor vermogende klanten stellen we ook plannen op tegen kidnapgevaar, inclusief paniekknoppen in de carport en stallen. Dan struin ik internet af of ik diegene makkelijk kan vinden. Als mij dat lukt, kunnen criminelen het ook. Willen ze het, dan kunnen we zelfs safetyrooms of vluchtkamers verzorgen. De vraag of iemand daar klaar voor is, heb ik tot dusverre een keer gesteld: die persoon zei nee, wilde het pertinent niet.”
Profvoetballers
Onder meer afval-/energiebedrijf HVC, winkelcentrum Broekerveiling, diverse scholen, (auto)bedrijven, vastgoedbeleggers plus enkele profvoetballers behoren tot de klantenkring van EBC. „In de particuliere sector beveiligen we bepaalde families soms al drie generaties lang. Sommige mensen zijn ons zeer trouw.”
Haar stijl van leidinggeven noemt Out zelf ’gemoedelijk’. „Functioneringsgesprekken voer ik niet. Meer dan de helft van ons personeel werkt hier al ruim 25 jaar, dan weet je wat je aan elkaar hebt, heb je aan een half woord genoeg. Weet je, ik heb privé best een hoop dingen voor de kiezen gehad die niet zo leuk zijn (daar wil ze niet over vertellen, red.). Daar kun je zuur van worden, waardoor je op de kop moet gaan staan omdat anders je mondhoeken naar beneden groeien. Daar heb ik helemaal geen zin in. Ik wil een leuk, gezellig leven, dat is waar het om draait. Als ik dan iets doe en daar een glimlach voor terug ontvang, krijg ik daar een hoop energie van. Zo sta ik erin, ook als directeur.”
Evengoed kan ze, als de situatie daarom vraagt, absoluut haar mannetje staan. „Onze monteurs zijn superbeleefd, werken heel netjes. Als ze ergens bij een klant hun gereedschapskist kwijt moeten, gaat daar vaak een kleedje onder. Iemand die met vieze schoenen op een bureau gaat staan, omdat-ie op kantoor onder het systeemplafond moet zijn, daar nemen we meteen afscheid van. Met dat soort beslissingen heb ik totaal geen moeite.”
Als vrouw heeft Out niet het gevoel dat zij zich extra moet bewijzen in haar door mannen gedomineerde wereld. „Soms wordt wel eens haantjesgedrag vertoond, ik vind het heerlijk werken. Kerels zijn recht voor hun raap, draaien nergens omheen, doen niet heel erg ingewikkeld, je hebt geen gezeik. Dus ik voel me prima thuis tussen al dat testosteron. Kom ik vrouwen tegen om zaken mee te doen, dan is dat trouwens ook prima en vaak ontzettend gezellig.”
Onthouden
Is zij eenmaal ergens ten tonele verschenen, dan vergeten ze haar zelden, merkt de Heerhugowaardse in de dagelijkse praktijk. „Dat is ook echt een groot voordeel: omdat ik een vrouw ben, onthouden ze je. Lever je goed werk, dan wordt gezegd: ’ze wist er ook nog echt wat vanaf’. Dat blijft hangen en word je naam genoemd. Betere reclame kun je eigenlijk niet hebben.”
Paardenverkrachter
Door knap werk van EBC uit Alkmaar is in oktober 2017 in Hoorn een paardenverkrachter ontmaskerd. „Via een verzekeringsagent die ons bedrijf vanuit zijn netwerk kende, werd ik gebeld door een vrouw, de staleigenaar, die schetste dat haar paarden seksueel werden misbruikt”, vertelt directeur/eigenaar Yvette Out. „Omdat de dader op heterdaad moest worden betrapt, hebben wij een heel systeem en draaiboek uitgedacht, waarbij zonder dat de verkrachter het zou merken er direct een melding naar de politie ging.” Weken gingen voorbij, toen Out op een zaterdagochtend werd gebeld. „Ze hadden hem. Je verwacht een oude, vieze kerel, uit de beelden bleek dat het ging om een minderjarige jongen die naar binnen sloop en zijn broek liet zakken. Ja, het was wel bijzonder om een keer een dader te vangen in plaats van te verjagen.”
Kibboets
Yvette Out wilde vroeger, als klein kind, eigenlijk warme bakker worden. Haar pad liep anders. Ze ging naar de middelbare tuinbouwschool en werkte op haar achttiende zelfs drie maanden in de rozenteelt in een kibboets in Israël. „Iemand uit dat dorp was op school geweest, ze zochten kennis en kunde. Ik heb me opgegeven, eigenlijk gesolliciteerd, en ging in mijn eentje heen.” In de werkgemeenschap met ook Duitsers, Hongaren en Russen was het de normaalste zaak van de wereld dat af en toe vanwege gevechten en bomaanslagen het luchtalarm afging. „Dan gingen wij de schuilkelder in en werkten later vrolijk verder.” Na die periode belandde Out in de kunstbloemen en ontdekte haar vader Hans, grondlegger van EBC, haar commerciële talent. In 1995 trad ze bij zijn bedrijf in dienst als verkoopster/adviseur. Out heeft na dertien jaar het roer als directeur/eigenaar van haar vader overgenomen.
